AND THE LIGHT OF TRUTH SHONE DOWN ON THE PEOPLE
LIKE MUSIC WITH A CLARITY AND PURITY NEVER HEARD BEFORE
Wat is een dag zonder een nacht?
Je miste iets. Je kon er nu niet bij.
Het malle leven dat we leiden.
De wijsheid van één man.
Nu kunnen we niet langer discussiëren.
Herinnering aan jou, verspreid langs horizon.
Tranen van God. Ze wijzen de weg.
Verander je hart. Kijk om je heen!
Ik vergeef je dit prachtige vaarwel.
Het ga je goed.
Mijn ogen gingen open en ik zag
bomen bladeren door het dakraam
Dit keer werd ik wakker
zonder die prachtige muziek van ons.
Ik keek opzij en zag je ogen
gevuld met tranen
Je moest het doen zei je
Je vond het helemaal niet leuk.
Ik voelde me oneindig minder mooi.
Ik werd nu boos, dat moest
Ik wilde ons niet kwijt
Wat moest ik zonder ons?
Naar huis in de trein was het weer koud zoals voorheen
Was ik weer overgeleverd aan vreemden.
Beter misschien dan mij
Maar jij, oh jij bleef hangen in mijn gedachten.
“Er komt wel weer een ander” zeiden ze,
maar zo makkelijk ging dat niet.
Je kaartjes, brieven, schrijfsels
Ik keek ze nog eens door, nu in een ander licht
Was jij te mooi voor mij? Was ik mezelf of niet?
De begrafenis van ons. Het is voorbij.
Verbrand, begraven in de tijd.
Ik dank je wel, en heb geen spijt.
Het was al die tijd al in mijn gedachten
Een traan kriebelt op mijn wang
Zo bereikbaar nu
Zat ik steeds op het verkeerde pad?
Ik heb er niets van begrepen
Ook jij staat nu naast me
Ik schreeuw het uit van geluk
Scheur mijn kleren aan flarden
De regen stroomt in stralen op me neer
Was alles tot hier voor niets? Nee.
Een rauwe horizon, een leeg gevoel
Heb ik de moed om opnieuw te beginnen?
Ik wou
dat ik spijt had
Dat ik iets gedaan had
wat niet door de beugel kon
Ik wou dat ik uit mijn dak gegaan was
Knalbezopen en knettergek
Door het lint
Alle remmen los
In plaats daarvan
ging ik weer beheerst naar huis
Niets aan het handje
Business as usual
Maar van binnen nog steeds
dat knagende gevoel
Dat mannetje dat in zijn glazen kooi
op de wanden beukt
Hier en nu
zijn we samen
bij elkaar
Twee kloppende harten
en de wereld
die versimpelt zich tot ons
En alles is compleet
De zon breekt door
Zuiverder dan ooit
Ik lijk te dromen en tegelijk
is alles werkelijkheid
Vier seizoenen razen door m’n lijf
Heb jij dat ook?
‘t Gevoel alsof
het hier opnieuw begint?
Een dagpauwoog droogt zijn vleugels in de zon
De blauwe bak met water schittert in het licht
Je zonnebril wringt glinsterende druppels van zich af
Mijn uitgestoken hand, jij grijpt hem
En samen staan we in het gras
‘n Lijn loopt langs ons lijf door naar de hemel
We waren net op tijd voor de zonsondergang
Een uitstorting van kleuren in de lucht
Heel even lijkt het leven eeuwigdurend.
Laugh /
Cry /
Live /
Die.